Nederlandse Familienamenbank |
| Eijnden, van den (y) | < |
Eijnde, van den (y) Eijndhoven, van (y) |
naamsvermeldingen en literatuurreferenties:
| • Jan aengen Eyndt, Soeterbeek (Baarlo) 1615 [Schinck-2003, p 69]. • Petrus Willems van (den) Eijnden, begr. Kalmthout B. 1696 ['Wapenregister', in: GEM 25 (2017), nr 1, p 28]. • Willem Franssen van den Eijnden, Lierop ca. 1700 (ivm. hoeve Ten Eijnde) [W. van Heugten, 'De bezittingen van de abdij Postel onder Lierop', in: Lierop 'n beeld van een dorp, Lierop 1989, p 51]. • [B.A.Th. Close, 'Portret: Hendrikus van den Eijnden en Johanna Theodora Arnolda Huininck', in: GN 70 (2015), nr 10, p 389-391]. • Vgl. NNN: toponymisch element eind en Eind-toponiemen. | |
| • Eynde(n), van (den); van (den) Eijnde(n), van der Eijnden, van den Einde(n), van (den) Ende(n), van de Hende, van (den) Hende(n), van den Inde(n), van(den) Eyn(d)t, van den Eijnt, van E(ij)ndt, van Endt, van der En(dt), van den En(g), van In, van Nin, van Ing(h): PlN ten E(i)nde, ten Inde, Int: eind, uiteinde, afgelegen plaats. 1227 Willelmus filius Willelmi de Ende, Vlekkem (GN); 1281 relicta Willelmi de Hende, Ruiselede (HAES.); 1285 Diederic van den Ende, Wezel (HB 30); 1356 Gilijs Jan Gosens sone van den Inde, Ganshoren (PEENE 1949). [WFB2] | |
| • Eijnde, van den; (van den) Eijnden, van de (n) Ende, van der Ende, van den Enden, van der En(d)t, van Hende, van de(n) Hende: PlN ten Einde `eind, uiteinde, afgelegen plaats'. 1587 Seghers van Ende, Bassevelde OV Zeeland (VS 1965, 134). [WFZ] |
|
afkortingen en bibliografische notaties: |
|
